Szperając trochę po sieci (to podobno też dobrze robi inteligencji), natrafiłem na fantastyczny serwis poświęcony wyrabianiu mózgowych muskuł właśnie. Lumosity dot com, bo o nim mowa, jest serwisem profesjonalnej firmy zajmującej się produkcją rozwijających umysł gierek. Po zalogowaniu się (w opcji trial, jeżeli chodzi o pełen pakiet, to jest on płatny -szkoda :) ), otwiera się przed nami przestrzeń gracza, w której możemy ćwiczyć: szybkość, uwagę, pamięć, rozwiązywanie problemów itp. Gry są naprawdę ciekawe, do tego strasznie wciągające (wstyd pisać, ale siedząc w pracy nie mogłem się od tego oderwać, szczególnie od „Penguin Persuit”).

Każdy ćwiczący, jest odpowiednio punktowany, za treningi, zdobywa się tzw. Brain Performance Index, które pokazują nam nasze postępy, a także stanowią skalę porównawczą z innymi „mięśniakami”. Ćwiczenia są porozdzielane na sesje treningowe, dzięki czemu możemy pomęczyć :) daną czynność naszego umysłu. Jeżeli będziemy mieć zły wynik nawet z jednej funkcji umysłu, na przykład z szybkości, to będzie to rzutować na cały nasz BPI. Także nie pozostaje nam nic innego tylko ćwiczyć wszystkie partie.

Aha, polecam znaleźć sobie „inteligentnego rywala”, który stanie się naszym odniesieniem i wyzwoli w nas dodatkową motywację do pracy. Ja już takiego znalazłem i właśnie zamierzam go przegonić :).

Cóż, trzeba pochylić czoła przed potęgą mediów, która potrafi doprowadzić do tego typu masowego postrzegania. Nie powiem, że również chcielibyśmy wywołać tego typu efekt - mówisz szkolenia - myślisz ADS Consulting, mówisz ADS Consulting - myślisz szkolenia Szczecin itd. itp. Będzie to na pewno bardzo trudne, no, ale nie ma przecież rzeczy niewykonalnych :). Aby tego dokonać i wybić się przed depczącą nam cały czas po piętach konkurencję, wprowadziliśmy przecież tego bloga, ale jak zapewne zdajecie sobie sprawę, cały czas trzeba się rozwijać. I możemy tak samo jak Amerykanie krzyknąć: Tak, chcemy zmian! Potrzebujemy zmian!

Zmiany są nieuniknione, jeżeli chcemy iść do przodu, dlatego zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią, w dniu dzisiejszym wprowadzamy je, na naszą główną stronę internetową - www.adsc.pl. Możliwe, że na pierwszy rzut oka, nie wydają się rewolucyjne, ale uzgodniliśmy, że rewolucji nie będzie. Nasz informatyk - dzięki Ci Adamie!, znacznie poprawił silnik strony, przez co, wczytuje się ona szybciej, a samo poruszanie się po niej, jest bardziej ergonomiczne. Do tego, w końcu pojawił się w menu odnośnik do bloga :) i jeszcze wiele innych smaczków, które na pewno ułatwią Wam zapoznanie się z ADS Consulting. Zapraszamy!

Zapewne w swojej karierze, podobnie jak ja, mieliście do czynienia z wieloma typami osobowości wśród swoich zwierzchników. Na pewno byli szefowie ekstrawertyczni, introwertyczni, szefowie flegmatycy, sangwinicy czy cholerycy i pewnie jeszcze można by wymieniać. Oni też na pewno posiadali wyżej wspomniany „atrybut władzy”. Już się tak przyjęło, że szef musi jakieś biurko mieć - wiadomo do pracy :). Na pewno wiecie, o co chodzi:).

W dobie psychologów, którzy potrafią odgadnąć czyjąś osobowość po kolorze jego samochodu albo sposobie picia kawy, postaram się Wam przedstawić przykłady osobowości szefów, właśnie na podstawie wyglądu (w sumie bardziej porządku panującego na nim ) biurka, a wszystko z książki Andy-ego Collinsa „Mowa ciała. Co znaczą nasze gesty”.

Autor tej książki pogrupował wszystkich przełożonych na pięć kategorii:

• Szef superzorganizowany. Na biurku panuje wzorowy porządek, bo znajdują się tylko przedmioty niezbędne. Zwraca na to uwagę również w sekretariacie. Można śmiało zwracać się do niego w różnych sprawach, nawet osobistych, gdyż lubi czuć się potrzebny. Przywiązuje wagę do pozorów, dlatego stara się być miły i uczynny, ale jeśli odczuje brak uznania ze strony otoczenia, wówczas może zaskoczyć wybuchem złości.

• Szef efektowny. Lubi duże biurko, a na nim dużo wolnego miejsca. Ceni wszelkie atrybuty swojej władzy, a więc tytułowanie, uniżoność podwładnych, komplementy itp. Cechuje go duży spryt życiowy i przebiegłość w negocjacjach. Tak umiejętnie operuje swoimi zaletami i wadami, że trudno jest go czymś zaskoczyć.

• Szef łowca sukcesów. Gromadzi w szufladach biurka lub wokół siebie wszystkie możliwe trofea, a więc: odznaczenia, dyplomy, publikacje, otrzymane figurki itp. Jest zawsze żądny osiągnięć i tła, na którym mógłby błyszczeć. Często lubi przechwalać się przed swoją sekretarką. Odznacza się cechami przywódczymi i organizatorskimi. Jest otwarty na nowe inicjatywy. W razie niepowodzenia lub braku uznania staje się malkontentem, a niekiedy nawet osobą trudną do zniesienia.

• Szef kolekcjoner. Lubi na swoim biurku ustawiać różnego rodzaju maskotki i inne drobiazgi. W pracy jest aktywny. W stosunku do najbliższego otoczenia, a zwłaszcza swojej sekretarki stara się być przyjazny i rozmowny. Lubi wypytywać o życie osobiste, podwładnych traktuje po ojcowsku. Wadą jego jest jednak brak dyskrecji.

• Szef chaotyczny. Nie przeszkadza mu bałagan na jego biurku. Jak na straganie mieszają się tam różne dokumenty i przybory biurowe, przedmioty osobiste, a na wszystkim poprzyczepianych jest mnóstwo karteczek z najróżniejszymi informacjami. Nigdy nie wie, gdzie co leży. Jego sekretarka musi posiadać zdolności detektywistyczne, aby na zawołanie odnaleźć odpowiedni dokument. Szef chaotyczny często zachowuje się histerycznie, ale mimo to jest lubiany, kontaktowy i potrafi twórczo myśleć.

Na pewno niektórzy z Was odnajdą się w powyższych grupach, możliwe oczywiście, że tylko częściowo. Pamiętajcie też, że wasi pracownicy na pewno będą was oceniać zupełnie inaczej niż wy sami. Wiadomo, punkt widzenia zależy…

A teraz nadeszła chwila prawdy, przedstawiam zdjęcie biurka prezes szczecińskiej firmy szkoleniowej ADS Consulting Sp. z o.o. Zaświadczam, iż nic nie było przestawiane, porządkowane ani ustawiane. Do jakiego profilu byście ją zaliczyli?

Jaki z tego wszystkiego płynie morał? Ano taki, że za każdym takim wydarzeniem specjalnym stoi niekonwencjonalny pomysł. Przyszłym specom od reklamy, coachingu, marketingu czy public relations powinno ostro zaszczepić tą powinność: działania i myślenia niekonwencjonalnego, a lateralnego. Nawet jeżeli ma to wyglądać, jak ostatnia (pseudo)społeczna reklama firmy Lego.

* nazwa wpisu zapożyczona od hasła polskiego bloga dotyczącego marketingu partyzanckiego

 

Skąd w ogóle pomysł na ogłaszanie takiego dnia? Otóż, wspomniany wyżej Cliff Arnall posługując się statystyką, wyliczył, że na właśnie ten dzień przypada największa ilość samobójstw, zwolnień z pracy oraz wypadków. Do tego (podobno) odczuwamy wyraźny spadek nastroju, poczucie braku sensu oraz celowości naszych działań.

Możemy się zapytać, jakie są przyczyny takich ekstremalnych zachowań. Biorąc pod uwagę to, że „nikt nie lubi poniedziałku”, to jest to już na pewno jedna z nich, do tego kumulują się rzeczy (o niektórych pisałem tutaj) typu: nie wywiązywanie się z noworocznych postanowień, długi, brak słońca itp.

Jak z tym walczyć? Dzisiaj trochę „smacznych” sposobów ze strony altmedicine.about.com.:)

Orzechy włoskie

Bogate w kwasy tłuszczowe 3 -omega orzechy włoskie aktywnie działając na neurotransmittery potrafią poprawiać nastrój. Badania naukowe wykazują, ze regularne spożywanie orzechów włoskich może przynieść poprawę w depresji.

Orzechami możemy posypać sałatkę, dodać je do jogurtu bądź po prostu zjeść czekoladę z orzechami (dodatkowa porcja energii pozwoli nam nabrać chęci do działania).

Owsianka

Owsianka na poprawę nastroju? Zdecydowanie tak. Zwłaszcza, jeśli zamiast niesmacznej pulpy na mleku po prostu wyprażysz płatki na patelni i dodasz rodzynek i orzechów. Kwasy tłuszczowe oraz duża ilość błonnika sprawia ze czujesz się lekko a Twój umysł działa lepiej i szybciej.

Łosoś

Witamina D, która ma wpływ na produkcję serotoniny, (która wpływa na poczucie zadowolenia) pozyskiwana jest przez nasz organizm w wyniku oddziaływania słońca na skórę. W styczniu słońca mamy mało i być może stąd nasze gorsze samopoczucie. Witaminę D można uzupełnić (przynajmniej częściowo) jedząc łososia. Poza witaminą D, łosoś to również 3-omega kwasy tłuszczowe

Soczewica

Medyczne badania wykazują, że kwas foliowy oraz witamina B również wpływa na nastrój - ich niedobór koreluje ze stanami przygnębienia i depresji. Kwas foliowy ma wpływać na metabolizm dopaminy, serotoniny i innych neurotransmiterów odpowiedzialnych za nastrój. Świetną skarbnicą obu składników jest soczewica, której jedna szklanka dziennie zapewnia zapotrzebowanie na 90% kwasu foliowego. Na dziś, świetna więc będzie zupa z soczewicy!

Czekolada

Jedna tabliczka będzie jak najbardziej odpowiednia J.

Życzymy smacznego!!!

W ADSC telefon dzwoni kilkanaście razy dziennie, w sumie nic specjalnego, normalnie funkcjonująca szczecińska firma szkoleniowa, do której dzwonią klienci. Mnie niekiedy również zdarza się podnieść słuchawkę. Wczoraj właśnie był taki dzień. Godzina 11 odbieram telefon i jakież było moje zdziwienie, kiedy usłyszałem głos… Pana Janka :).

Pana Janka, a raczej jego głos poznałem jakieś 3 lata temu w jednej z innych, szczecińskich firm. To był mój pierwszy dzień i pierwszy telefon od interesanta. Pan Janek, człowiek z typowo lwowskim akcentem pytał się mnie, dlaczego Lech Wałęsa nie zapłacił podatku od nagrody Nobla i żądał, aby ten podatek zapłacił. (sic!) Mówił o tym chyba z dobrą godzinę. Niestety moja wiedza na temat kontaktu z tzw. trudnym klientem była ograniczona albo do przeczekiwania, albo do rzucenia słuchawką o widełki w ekstremalnych przypadkach. Nietrudno się domyślić jednak, że tak jak już wyżej opisałem następował call-back :). Takich telefonów od Pana Janka miałem podczas dwóch lat około 15, do tego moja koleżanka z pracy podobną ilość oraz biuro zlokalizowane naprzeciw też podobnie. Bo Pan Janek kończył rozmawiać ze mną i dzwonił do sympatycznego kolegi z biura obok.

No, ale wróćmy do wczorajszego dnia (opowieść w lekkim skrócie). Ja: Dzień dobry, szczecińska firma szkoleniowa ADS Consulting, szkolenia dla biznesu, w czym mogę pomóc?

Pan Janek: Dzień Dobry, a wie Pan co, jutro jest zaprzysiężenie Baracka Obamy i …(tu następuje swoistego rodzaju słowotok, którego już nie chce przytaczać). Myślałem normalnie, że śnię, czy ten człowiek obdzwania wszystkie firmy w Szczecinie? Nawet nie wyobrażam sobie, ile on wydaje, miesięcznie na telefon. Już miałem w przypływie desperacji rozłączyć rozmowę, bo Pan Janek zaczął ostro przeklinać, ale słuchawkę przejęła Gosia wiceprezes firmy:

1. Dzień dobry, jestem po to, aby panu pomóc. Proszę opisać, co się stało.
   Po chwili z ust Gosi padło następne zdanie:
2. Jeżeli nie zmieni pan formy wypowiedzi, będę zmuszona się rozłączyć.
   A, że nie dostosował się do prośby:
3. Ponieważ nie zmienił pan formy wypowiedzi, jestem zmuszona się rozłączyć. Do widzenia.

Pewnie, szybko, kulturalnie. Tak jak w policji - pierwsze ostrzeżenie: “stój, bo strzelam”, drugie - strzał w powietrze, następnie - strzał w nogę.  Nie zajęło jej to nawet minuty. Pan Janek już więcej wczoraj nie zadzwonił, szefostwo mówi, że nie był to był pierwszy telefon od takiego człowieka, ale pierwszy od Pana Janka i że w takich przypadkach należy reagować natychmiast, ponieważ jeżeli za pierwszym razem nie ukróci się takiego kontaktu, to tacy ludzie będą dzwonić częściej, powodując zastój na łączach, co wiąże się niestety dla firmy ze stratami.

Jak się okazało Gosia zastosowała prostą technikę trzech kroków (te wypunktowane) i to wystarczyło na tego niewygodnego rozmówcę, jednakże jak to w życiu bywa, nieraz trzeba uciekać się do innych metod. O większości będzie mówiła nasza trenerka z Krakowa i powiem szczerze, że chyba sam wybiorę się na to szkolenie, by nie mieć już więcej problemów z „Panami Jankami”.

Niewiele osób zdaje sobie sprawę, iż tajemnicą wielkich sukcesów Adama Małysza (no teraz niestety jest z tym krucho, no, ale co zrobić - życie) :) stanowiła technika kontroli umysłu tzw. “Biofeedback”. Technologia ta (pierwsze zastosowanie już w 1960 r.) była najpierw używana przez amerykańskie wojsko oraz astronautów. Teraz jest już dostępna, na co dzień w placówkach służby zdrowia. Korzystają z niej głownie sportowcy, przedsiębiorcy oraz ludzie bardzo narażeni na stres. Ma również inne zastosowania, jak będzie można zobaczyć na załączonym niżej filmiku

Jak to działa?

Do opracowania metody posłużyło odkrycie, że ludzki mózg jest zdolny wyuczyć się nowego wzorca pracy. Mózg emituje stale cztery zakresy fal: alfa, beta, theta i delta. W zależności od naszego stanu psychofizycznego jeden typ fal przeważa. Dobroczynna dla mózgu jest przewaga fal alfa. Fizjologicznie występuje ona przynajmniej dwa razy dziennie: po przebudzeniu i przed zaśnięciem, przy zamkniętych oczach. Umysł, uwolniony od nadmiaru wrażeń, jest wtedy zdolny do twórczej pracy i łatwiej zapamiętuje. Trening EEG biofeedback umożliwia zdobycie umiejętności osiągania tego stanu w dowolnym momencie. Uczy też innych stanów umysłu w zależności od wieku i wytyczonego celu.

Skup się i jedź

Osobie poddawanej treningowi lekarz przykleja do głowy i uszu elektrody komputerowego aparatu elektroencefalograficznego zapisującego przebieg fal mózgowych. Na swoim monitorze widzi je w postaci wykresu, podczas gdy na drugim ekranie badany obserwuje emisję tych fal w postaci bardziej przystępnej wideogry. Oto np. widzi samochód jadący za innym pojazdem. Musi skoncentrować swoją uwagę na prowadzeniu tego samochodu, czyli utrzymaniu go na właściwym torze i z odpowiednią prędkością, tak by dystans między obu pojazdami się zmniejszał. Jeśli robi to skutecznie, komputer sygnalizuje to dźwiękiem i nagradza punktami. Do mózgu dociera informacja zwrotna o tym, jakie fale mózgowe przeważają w danym momencie. Mózg, czuły na pochwały, dostosowuje się do tych wskazówek i uczy się optymalnej pracy. Kilka lub kilkanaście treningów pozwala utrwalić osiągnięte efekty, poprawić myślenie i pamięć. Nie tylko dla zdrowych EEG biofeedback wspomaga leczenie zaburzeń psychosomatycznych, chorób neurologicznych i psychicznych, np. stanów lękowych, natręctw, depresji, zespołu chronicznego zmęczenia, bulimii i anoreksji. Powodując szybsze powstawanie nowych połączeń w mózgu, jest wysoce przydatny w terapii nadpobudliwości psychoruchowej, zaburzeń procesu uczenia się, dysleksji, zaburzeń zachowania, napięć wewnętrznych, tremy i niedostatecznej samooceny. Wspomaga leczenie padaczki, autyzmu, niektórych form upośledzenia umysłowego oraz parkinsonizmu.

Poniżej sympatyczny film z wykorzystaniem techniki “biofeedback” przy paleniu papierosów

Czy z czymkolwiek kojarzy Wam się nazwa Tetris? Nie chodzi o polskiego rapera z Siematycz. Miałem na myśli kultową grę - produkt eksportowy Związku Radzieckiego z jego schyłkowego okresu. W rankingu najbardziej kultowych gier z serii “proste a genialne” może moim zdaniem ona równać się jedynie z kostką Rubika oraz wężem, którego można odnaleźć w każdym telefonie komórkowym. Właśnie tego Tetrisa pod lupę wzięła czwórka naukowców z University of Oxford. Udowodnili oni, że granie w tą prostą, acz niezwykle wciągającą grę logiczną może zniwelować efekty zespołu stresu pourazowego (PTSD). To zaburzenie lękowe pojawia się jako wynik ostrych i dramatycznych przeżyć u człowieka. Ostatnimi czasy najczęściej o PTSD mówiło się w kontekście żołnierzy wracających z Iraku. Efektem tego są tzw. “flashbacki”, czyli najogólniej mówiąc “zaszłe wspomnienia”, które człowiek ponownie boleśnie przeżywa. Gra w Tetrisa zmniejsza częstotliwość ich pojawiania się o ponad o połowę, co ilustruje wykres na blogu Charles’a Arthur’a z brytyjskiego “Guardian’a”, który opisał szerzej to doświadczenie. Jeżeli ktoś z Was byłby zainteresowany wszelkimi aspektami tych badań, odsyłam bezpośrednio na strony Public Library of Science.

Lecz to nie koniec rewelacji na płaszczyźnie gry komputerowe, psychologia a ludzkie zdrowie. Tym razem będzie o witalności oraz ogólniej kondycji człowieka. A szczególności ludzi w podeszłym wieku. Jak podał prawie miesiąc temu portal Psychorg.com, ludzi w wieku powyżej 60 lat powinno zainteresować się komputerowymi grami strategicznymi. W szczególności jeżeli mają na uwadze swój intelektualny stan. Gry strategiczne, a w szczególności te dziejące się w rzeczywistym czasie (zwane potocznie “RTS’ami”), pozwalają znacząco poprawić mentalny i poznawczy charakter u ludzi po 60stce. Profesor psychologii Arthur Kramer z University of Illinois - autor wieloletnich badań nad tą problematyką, dowodzi, iż dominacja “zadaniowości” w tego typu grach trenuje mózg ludzi w podeszłym wieku. Ten naukowiec z USA, który zbadał ludzi po 60tce podczas ich sesji w grę strategiczną “Rise of Nations”, podkreślił dwa aspekty swojego doświadczenia: zarządzanie i planowanie. To one mają największy wpływ na wyraźny postęp w kierowaniu własnym, codziennym życiem. Więc jeżeli macie problemy ze zrozumieniem swoich rodziców / dziadków, warto im kupić przy pierwszej, lepszej nadarzającej się okazji dobrej jakości peceta z jakimś wciągającym RTS’em. Dzięki temu nie zabraknie Wam tematów do rozmów z nimi.

A na koniec - ciekawostka, która tłumaczy, czemu faceci z taką lubością podchodzą do gier komputerowych. Jak zwykle wszystko siedzi w ich (moim także) mózgach. Profesor Allan Reiss z Stanford University udowadnia, że wszystko jest związane z faktem, iż gry komputerowe włączają u mężczyzny części mózgu odpowiadające za uzależnienie oraz stan bycia zwycięzcą. Dodaje on także to, że mózg obu płci w bardzo różny sposób podchodzi do tego typu czynności. Więc nie ma co chodzić z własnym chłopem lub chłopakiem do lekarza naturalnej medycyny lub hipnotyzera, aby tą “chorą” przypadłość mu wybił z głowy. Widać, że podobnie jak w przypadku piłkarskich meczów i wielu innych rzeczy, faceci czyli ja także - po prostu mamy to w krwi. Tacy jesteśmy. I jak ku nie wierzyć, że jesteśmy z Marsa, a kobiety z Wenus, co?

Oto kilka przykładów „przewidywań” znanych ekspertów z książki „Twórcze myślenie w zarządzaniu” Paul Sloan, które na pewno Was przekonają

Simon Newcomb (1835-1909), uznany amerykański astronom i profesor matematyki. Oznajmił, że latanie obiektu cięższego niż powietrze jest całkowicie niemożliwe. Po pierwszych lotach braci Wright nadal utrzymywał, że samoloty są niepraktyczne i nic niewarte.

Dionysius Lardner (1793-1859), profesor historii naturalnej i astronomiiUniwersytetu Londyńskiego. Ostrzegał, że pasażerowie jadącyszybkimi pociągami mogą się udusić z braku powietrza. Powiedział także, że żaden statek parowy nigdy nie przepłynie przez Atlantyk, ponieważ potrzebowałby więcej węgla niż potrafi przewieźć bez groźby zatonięcia.

Ernst Werner von Siemens (1816-1892), sławny niemiecki inżynier, który rozwinął przemysł telegraficzny i założył firmę do dziś noszącą jego nazwisko. Oświadczył kiedyś, że żarówka elektryczna nigdy nie zastąpi gazu.

Samuel Pepys (1633-1703), znany angielski pamiętnikarz. W następujący sposób skomentował obejrzane przez siebie sztuki Szekspira: Romeo i Julia - „najgorsza sztuka, jaką kiedykolwiek widziałem”, Sen nocy letniej - „najbardziej nudna, niedorzeczna sztuka”, Wieczór Trzech Króli - „głupia sztuka”.

Charles Duell był członkiem komisji amerykańskiego Urzędu Patentowego. W 1899 roku wypowiedział następujące słowa: „Wszystko, co było do wynalezienia, zostało już wynalezione”.

Ernest Rutherford (1871-1937), wybitny brytyjski fizyk, pionier w dziedzinie fizyki nuklearnej, odkrył cząstkę alfa i rozwinął nuklearną teorię budowy atomu. Nie wierzył, że energia nuklearna może być ujarzmiona, a pomysły dotyczące jej wykorzystania nazywał idiotyzmami.

Lord Kelvin (1866-1892), wybitny brytyjski matematyk i fizyk,

odkrył prawo zachowania energii. To jego imię nosi skala absolutnej temperatury. Naukowiec ten drwił z wynalazku radia, mówiąc, że „nie ma ono przyszłości”, a o promieniach X powiedział, że „okażą się mistyfikacją”.

H. G. Wells (1866-1946), wybitny brytyjski pisarz, jeden z pierwszych pisarzy sciencefiction, w 1902 roku powiedział: „Nie wierzę, że jakiejkolwiek łodzi podwodnej uda się dokonać czegoś więcej poza uduszeniem własnej załogi i opadnięciem na dno morza”.

W 1927 roku H. M. Warner z Warner Brothers spytał: „Kto do

diabła chce słuchać, jak aktorzy mówią?”.

Irving Fisher, profesor ekonomii Uniwersytetu Yale w 1929 roku

oświadczył: „Ceny akcji ustabilizowały się na wysokim poziomie”.

Albert Einstein w 1932 roku powiedział, że „nic nie wskazuje na

to, aby kiedykolwiek udało się otrzymać energię jądrową”.

Admirał William Leahy (1875-1959) w 1945 roku powiedział do prezydenta Trumana: „Bomba jądrowa nie eksploduje, mówię to jako ekspert od materiałów wybuchowych”.

Rex Lambert, redaktor naczelny pisma „Listener”, w 1936 roku napisał: „W ciągu naszego życia telewizja nie osiągnie znaczącej roli”.

John Langdon-Davies, członek Królewskiego Instytutu Antropologii, w 1936 roku powiedział: „Do roku 1960 czas pracy zostanie skrócony do trzech godzin dziennie”.

Sir Richard Woolley, brytyjski astronom, w 1956 roku oświadczył, że „podróże kosmiczne są kompletną bzdurą”.

Don Rowe, dyrektor firmy fonograficznej Decca Records, która

odmówiła wydania płyty zespołu The Beatles, powiedział do menadżera zespołu, Briana Epsteina: „Nie podoba nam się brzmienie twoich chłopaków. Zespoły gitarowe obecnie nie są modne”.

W 1957 roku Frank Sinatra oświadczył: „Rock and roll brzmi

sztucznie. Jest śpiewany, pisany i grany przez matołów”.

Ken Olson, dyrektor generalny firmy DEC, w 1977 roku powiedział: „Nie widzę powodów, żeby każdy miał posiadać w domu komputer”.

Bill Gates w roku 1981 powiedział: „640 kB powinno każdemu

wystarczyć”.

Na koniec cytat, który może stać się Waszym bardzo pomocnym mottem.

Najlepszym przekonaniem, jakie można mieć, jest to,

że każde powszechnie uznane założenie jest błędne.

Ken Olson

Uwolnij umysł! Pozdrawiamy Zespół ADS Consulting