Surowa zima07 stycznia 2009
Zima w pełni. Temperatura na zewnątrz sięgnęła dzisiaj minus 13 stopni. Prasa, jak co roku ogłasza, iż mamy następną zimę stulecia. Hmm, która to już z kolei? 
Biorąc pod uwagę to, że dwa miesiące temu śniegu miało w Polsce, w ogóle zabraknąć, to zaczyna się to wszystko robić zabawne, ponieważ właśnie z okien ADSC widać lepiącą się ludziom do podeszew biel (no może to jest taka bardziej szara biel) :) Eh, można westchnąć - szkoda, że nie mieliśmy takiej pogody w grudniu i to najlepiej w święta.
No właśnie, mamy styczeń, wszyscy wrócili do pracy i pojawia się ta tak zwana druga strona medalu, gdzie nie ma już świątecznego klimatu (no chyba, że mieszka się w Londynie http://londyn.gazeta.pl/londyn/1,79739,6120054,W_Tesco_juz_zrobili_sobie_Wielkanoc.html :P) i nasze życie zaczyna powoli wypełniać smutna, szara rzeczywistość. Brak słońca, nawał pracy, problemy z porannym odśnieżeniem, tudzież uruchomieniem samochodu, do tego wszyscy krzyczą: kryzys, kryzys, kryzys! Nic dziwnego, że zaczyna nas to wpędzać w stan swoistego rodzaju zimowej apatii. Robimy się zmęczeni, smutni, przygnębieni, zniechęceni, spada nam motywacja, zaczynamy odczuwać brak wiary we własne siły, możliwości i długo, długo by tu można było wymieniać, w co jeszcze.
Czerwone światełko powinno zapalić się w szczególności naszym pracodawcom, bo jakby nie patrzeć spada nasza wydajność, a przez to i dochody firmy, co niestety może odbić się na naszej wypłacie (o zgrozo!). Ciekawe, zauważyłem, że w tej jednej z najlepszych firm szkoleniowych w Szczecinie, dla której pracuje, jakoś nie można odczuć tego stanu zimowego przygnębienia, no, ale jak się przebywa wśród specjalistów od pozytywnego nastawiania ludzi, to trudno się czemukolwiek dziwić :).
Weźmy na przykład zdjęcie Pani „trener z Krakowa” alias „Super-niani” z następnego szkolenia http://www.adsc.pl/harmonogram,show,34.htm, jest to specjalistka od automotywacji, poprawy samooceny, która często ratuje takich przygnębionych, wypalonych ludzi jak niektórzy z nas. Przecież wystarczy tylko spojrzeć na tą tryskającą optymizmem fotkę, aby od razu uśmiech pojawił się na naszych twarzach - no mała rzecz a cieszy.
Ale niestety to nie wszystko, jedno takie spojrzenie wystarczy nam tylko na momencik. Tak naprawdę, aby poradzić sobie z tymi złymi stanami umysłu, wymaga to od nas troszkę wysiłku i chęci, ale kiedy zrobimy już pierwszy krok, to możemy być pewni, że efekt „kuli śniegowej” mamy gwarantowany. Jaki to krok? Prosty i aż do przesady oczywisty, rzekłbym tryska trywialnością - „zacznijmy myśleć pozytywnie“! Jeżeli to zrobimy i dodatkowo zjemy sobie solidną porcję czekolady, która da naszym organizmom tak samo solidną porcję endorfin (hormonów kształtujących odczucie zakochania - patrz Wikipedia), to świat od razu wyda nam się piękniejszy. Zima stulecia okaże się tylko lekkim przymrozkiem, pomiędzy chmurami dojrzymy przeciskające się słoneczko, a praca ponownie stanie się dla nas przyjemnością. Wiem, łatwo mówić trudniej zrobić, ale ważne by próbować, a na pewno się uda!
Trzymajcie się cieplutko.
