Są też osoby, dla których, ta właściwość naszego „ja” jest bardzo kłopotliwa, nie pomaga się skoncentrować, przez co „rozmowa ze sobą” wywołuje bardzo negatywne emocje. Jest oczywiście na to sposób, gdyż okazuje się, że umiejętne sterowanie procesem self-talk-ingu (tak to się fachowo nazywa), może przynieść naprawdę zadziwiające efekty.

W jaki sposób? Odpowiedź jest jedna - programowanie. Poprzez self-talk możemy tak zaprogramować swój umysł, aby przyniósł nam spodziewane efekty i każdy może to zrobić. Odpowiedni dobór często powtarzanych słów, może sprawić, że: poczujemy się lepiej, będziemy bardziej dowartościowani, osiągniemy większe efekty w pracy. Poniżej zamieszczam filmik z wytłumaczeniem tej taktyki. Zapraszam do oglądania, jednak zanim obejrzycie, zapoznajcie się z rodzajami self-talk-u z książki „58 najskuteczniejszych sposobów koncentracji uwagi” Krzysztofa Klimasa.

Self-talk dzieli się na dwa rodzaje: pozytywny i negatywny.

Pozytywny self-talk to takie teksty, które mają na celu pomóc ci brnąć dalej mimo przeciwności:

No dawaj, dawaj, jeszcze kawałeczek.

Dasz radę, dasz radę!

Taaaa, załatwię to jednym ruchem

Negatywny self-talk jest dokładną tego przeciwnością. Ma on charakter wynikający albo z lenistwa:

hmm, trzeba sobie odpuścić,

Dobraaa, olać.

lub ze strachu/stresu

Boże, co to będzie.

Na pewno nie zdam, na pewno nie zdam, po co ja się uczę.

No tak, ten…… i tak mnie usadzi.

A teraz film, w jaki sposób, zaprogramować swój umysł, aby było więcej pozytywnego self-talku: